درمانی براش سراغ ندارم شاید بمونم تاکاملا کپک بشم.

واین خود دلیلی است بر نسبی بودن خوبی یابدی انسان.انسان کاملا خوب ویا کاملا بد نداریم آدمی دریک لحظه می تواند خوب باشد ولحظه بعد بدباشدآنچه مهم است اینست که خداهیچگاه از انسان نومید نمی شود ومجموع این لحظات است که تعیین کننده عاقبت آدمییست.هرلحظه عمری که خدابه ما می دهد  ازبابت همین امیداست شاید درفرصتی دیگر کفه خوبی را سنگین ترکنیم 

این طریقه محاسبه برای من خیلی جالب است. کاملا عادلانه.

وقتی ابدچشم توراپیش ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تورادرآسمانها می کشید

وقتی عطش طعم تورابااشکهایم می چشید

من عاشق چشمت شدم نه عقل بود ونه دلی

چیزی نمی دانم ازاین دیوانگی وعاقلی

یک آن شداین عاشق شدن دنیاهمان یک لحظه بود

آن دم که چشمانت مراازعمق جانم می ربود

وقتی که من عاشق شدم شیطان بنامم سجده کرد

آدم زمینی ترشدو عالم به آدم سجده کرد

من بودم وچشمان تو نه آتشی ونه گلی

چیزی نمی دانم ازاین دیوانگی وعاقلی

من ماندم  وآرزوهای سربریده 

و خدا بود و عدم .

و خدا گمشده ای داشت ...

دیدن دوباره  چیزهایی که  تکراری وعادی شده .خیلی وقت بود ستاره ها را ندیده بودم

خیلی وقت بود که آسمان راهم ندیده بودم

       و

       باران گرفت ...

         دعایی بحال بیابان کنید

خواستن ونه سپاس گزاردن زیرا که همواره بخشنده است وبدور از پاییدن

خویشتن.